پروژه اتیلن شرکت پتروچاینا، هشداری جدی برای پلیمرسازان خاورمیانه

پتروتحلیل- آخرین پروژه اتیلن شرکت پتروچاینا، هشداری جدی برای تولیدکنندگان پلیمر در آمریکای شمالی و خاورمیانه است.

این فقط یک واحد کراکر معمولی دیگر نیست؛ بلکه می‌تواند نقشه راه نسل جدیدی از پروژه‌های پتروشیمی رقابت‌پذیر در سطح جهان باشد؛ پروژه‌هایی که با بهره‌برداری چین از منابع عظیم گازی خود شکل می‌گیرند.

در ۱۶ ژوئیه، شرکت پتروچاینا اینترنشنال فاز دوم مجتمع پتروشیمی دوشانزی (Dushanzi) در کورلا، منطقه سین‌کیانگ را راه‌اندازی کرد. محور اصلی این پروژه یک کراکر اتیلن با ظرفیت ۱.۲ میلیون تن در سال است که خوراک آن از مایعات گازی حوزه تاریم تأمین می‌شود. این مجتمع همچنین شامل ظرفیت تولید سالانه ۱.۲ میلیون تن پلی‌اتیلن (PE) و ۴۵۰ هزار تن پلی‌پروپیلن (PP) است.

چهار نکته مهم برای بازار جهانی پتروشیمی:

۱. خودکفایی در مناطق داخلی چین در حال گسترش است.

این پروژه فقط برای کاهش واردات طراحی نشده است؛ بلکه روند صنعتی‌شدن غرب چین را سرعت می‌دهد، وابستگی به تولیدات ساحلی را کاهش می‌دهد و سین‌کیانگ را به یک قطب تولیدی برای تأمین بازار آسیای مرکزی تبدیل می‌کند.

۲. اجرای پروژه‌های چینی همچنان یک معیار جهانی محسوب می‌شود.

ساخت این پروژه تنها در ۲۲ ماه و با هزینه ۳.۵ میلیارد دلار تکمیل شد؛ آن هم در شرایطی که محل پروژه بیش از ۳ هزار کیلومتر در غرب پکن قرار دارد.

پروژه‌های مشابه در آمریکای شمالی معمولاً دو تا سه برابر هزینه بیشتری دارند و فقط مرحله ساخت آن‌ها اغلب بیش از ۳۶ ماه طول می‌کشد؛ بدون اینکه زمان طولانی‌تر برنامه‌ریزی و دریافت مجوزها را در نظر بگیریم.

۳. چین در حال ساخت پتروشیمی‌های مبتنی بر گاز با توان رقابت جهانی است.

برخلاف بسیاری از کراکرهای نفتای ساحلی که با افزایش قیمت نفت، مزیت اقتصادی آن‌ها کاهش می‌یابد، مجتمع دوشانزی از مایعات گازی بلااستفاده (stranded gas liquids) استفاده می‌کند؛ موضوعی که امکان حفظ نرخ‌های بالای تولید در چرخه‌های مختلف بازار را فراهم می‌سازد.

۴. کاهش انتشار کربن از ابتدا در طراحی پروژه لحاظ شده است.

این مجتمع شامل ظرفیت جذب کربن به میزان ۱.۳۷ میلیون تن در سال و همچنین یک میلیارد کیلووات‌ساعت برق خورشیدی است.

تعداد کمی از پروژه‌های پتروشیمی غربی، کاهش انتشار کربن را در چنین مقیاسی در طراحی خود ادغام کرده‌اند. پروژه Path2Zero شرکت داو در آلبرتا یکی از نمونه‌های برجسته در این زمینه است.

چرا این موضوع اهمیت دارد؟

چین حدود دو سوم ذخایر اثبات‌شده گاز طبیعی آمریکا را در اختیار دارد، اما در حال حاضر تنها حدود یک‌چهارم حجم تولید گاز ایالات متحده را تولید می‌کند.

همان‌طور که نمودار گروه مشاوره BIC Advisory Group نشان می‌دهد، تولید گاز چین طی پنج سال گذشته به‌طور متوسط سالانه ۶.۵ درصد رشد کرده است.

ادامه توسعه منابع گازی چین می‌تواند فرصت‌های جدیدی برای ساخت کراکرهای گازمحور ایجاد کند؛ کراکرهایی که قادر باشند محصولات پتروشیمی رقابتی در بازار جهانی تولید کنند.

تولیدکنندگان رزین در آمریکای شمالی و خاورمیانه باید این روند را با دقت دنبال کنند. مزیت خوراک آن‌ها از بین نرفته است، اما دیگر مانند گذشته یک مزیت انحصاری و بدون رقیب نیست.