توقف طولانی پتروشیمیهای ماهشهر؛ بحران برق، خسارت فجر و چالش مدیریت در هلدینگ خلیج فارس
برخی فعالان صنعت معتقدند هلدینگ خلیج فارس در شرایط کنونی بیش از هر زمان دیگری به تمرکز مدیریتی برای مدیریت بحران نیاز دارد، اما بخش مهمی از انرژی این مجموعه طی هفتههای اخیر صرف اختلافات مدیریتی و تعیین تکلیف کرسی مدیرعاملی شده است…
پتروتحلیل- در حالی که بخش قابل توجهی از مجتمعهای پتروشیمی منطقه ماهشهر همچنان به دلیل ناپایداری و نوسانات شبکه برق سراسری از مدار تولید خارج هستند، کارشناسان صنعت پتروشیمی معتقدند با توجه به تداوم گرمای شدید هوا و همچنین خسارتهای واردشده به زیرساختهای تأمین برق، نباید انتظار بازگشت سریع این مجتمعها به مدار تولید را داشت.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، چهار توربین پتروشیمی فجر در جریان جنگ اخیر به طور کامل از بین رفته و دو توربین دیگر نیز نیازمند تعمیرات اساسی و تأمین قطعات هستند. گفته میشود فرآیند تأمین تجهیزات و تعمیر این دو واحد نیز ممکن است تا پایان تیرماه به طول بینجامد. از آنجا که پتروشیمی فجر تأمینکننده اصلی یوتیلیتی و برق بسیاری از مجتمعهای منطقه است، ادامه اختلال در این مجموعه میتواند روند راهاندازی مجدد سایر شرکتها را نیز با تأخیر مواجه کند.
در همین حال، برخی فعالان صنعت معتقدند هلدینگ خلیج فارس در شرایط کنونی بیش از هر زمان دیگری به تمرکز مدیریتی برای مدیریت بحران نیاز دارد، اما بخش مهمی از انرژی این مجموعه طی هفتههای اخیر صرف اختلافات مدیریتی و تعیین تکلیف کرسی مدیرعاملی شده است؛ موضوعی که به باور منتقدان، میتواند روند تصمیمگیری و هماهنگی برای بازسازی و احیای تولید را کندتر کند.
از سوی دیگر وضعیت فعلی مجتمعهایی مانند کارون، بندر امام، فجر، اروند و سایر شرکتهای مستقر در منطقه نشان میدهد چالش امروز صنعت پتروشیمی تنها کمبود برق نیست، بلکه مدیریت یکپارچه بحران، تأمین مالی، دسترسی به تجهیزات، هماهنگی اجرایی و تسریع در تصمیمگیری نیز به همان اندازه اهمیت دارد.
در چنین شرایطی، هرگونه تأخیر در بازسازی زیرساختهای یوتیلیتی، آثار زنجیرهای بر کل زنجیره ارزش پتروشیمی کشور خواهد داشت؛ زیرا بسیاری از واحدهای تولیدی به خدمات مشترک وابسته هستند و اختلال در یک حلقه، تولید سایر مجتمعها را نیز تحت تأثیر قرار میدهد.
از سوی دیگر، شماری از کارشناسان معتقدند ساختار مدیریتی شرکتهای بزرگ پتروشیمی، بهویژه در بخشهایی که همچنان تحت نفوذ دولت یا نهادهای شبهدولتی قرار دارند، نیازمند اصلاحات جدی در حوزه حکمرانی شرکتی، شفافیت و پاسخگویی است. به باور این گروه، افزایش استقلال مدیریتی، استقرار نظامهای ارزیابی عملکرد و کاهش مداخلات غیرتخصصی میتواند بهرهوری و سرعت تصمیمگیری در شرایط بحرانی را بهبود بخشد. در مقابل، برخی دیگر معتقدند صرف تغییر ساختار مالکیت بدون اصلاح نظام حکمرانی و پاسخگویی، بهتنهایی تضمینی برای رفع مشکلات نخواهد بود.
